501730530 anrok@op.pl

Kręgozmyk, skolioza.

Kręgozmyk – to przemieszczenie kręgu względem sąsiednich kręgów w osi pionowej, strzałkowej, lub poprzecznej, doprowadzające do zablokowania ruchu w dwu lub kilku segmentach (kręgach)

Do najczęściej spotykanych należy kręgozmyk w osi pionowej, czyli z rotacją kręgu w lewo lub w prawo. Innego rodzaju kręgozmykiem jest tzw.spondylolisteza anterior, lub pasterior. Jest to ześlizg kręgu do przodu lub do tyłu. Tego typu kręgozmyk doprowadza do zwężenia kanału kręgowego (stenozy). Wada wrodzona taka jak niedomknięcie łuku (niespojenie – spondyloliza) jest częstą przyczyną ześlizgu najczęściej 5 kręgu ledźwiowego.

Kręgozmyk może dawać takie same dolegliwości jak dyskopatia. A to, dlatego że przy kręgozmyku dochodzi do przemieszczenia w stawach międzykręgowych (międzywyrostkowych), które leżą w bezpośrednim sąsiedztwie otworu międzykręgowego, przez który przebiega korzeń nerwowy wychodzący z rdzenia kręgowego. Długotrwały kręgozmyk często doprowadza do dyskopatii.

Natomiast dyskopatia prawie zawsze idzie w parze z kręgozmykiem. Piszę „ prawie zawsze”, bo w medycynie nie ma reguł.

Nierównomierna długość kończyn dolnych wpływa na skośne ustawienie miednicy. Skośna miednica prowadzi do skoliozy (skrzywienia bocznego) kręgosłupa lędźwiowego. Ta z kolei doprowadza do kompensacji (skrzywienia w przeciwnym kierunku) w odc. piersiowym kręgosłupa. W tej płaszczyźnie (czołowej) nasz organizm zrobi wszystko, aby głowa była w pionie w stosunku do stóp.

Podobnie jest w płaszczyźnie strzałkowej (bocznej).

Nadmierna lordoza (wychylenie kręgosłupa ku przodowi) w odc. lędźwiowym powoduje powiększenie kifozy (wychylenie kręgosłupa ku tyłowi) w odc. piersiowym.

Znaczne skoliozy idą w parze z torsją (rotacją kręgów w stronę przeciwną). I tak w odc. lędźwiowym doprowadza to do skośnej i zrotowanej miednicy, lub odwrotnie, czyli skośna i zrotowana miednica prowadzi do skoliozy i rotacji kręgosłupa lędźwiowego. Natomiast duże skoliozy z rotacją kręgów w piersiowym odc. kręgosłupa są przyczyną powstawania garbu.

Obciążenia genetyczne, mikrourazy, nagłe, gwałtowne ruchy, przeciążenia (długie przebywanie w niewygodnej pozycji) prowadzą do kręgozmyków, te z kolei do szybszych zmian zwyrodnieniowo – deformacyjnych (spondyloarthrosis deformans).

Każda długotrwała nieprawidłowość w jakimkolwiek stawie, staje się przyczyną powstawania stanów zapalnych. Długotrwałe zapalenia stawów doprowadzają do zmian zwyrodnieniowo-wytwórczych czyli osteofitów, a te z kolei do bólu i ograniczenia ruchomości  w stawach.

Odwiedzajcie więc Państwo gabinety, gdzie stosowana jest Terapia Manualna, aby usuwać wszelkie nieprawidłowości w narządzie ruchu, a zwłaszcza w jego najważniejszej części, – czyli w kręgosłupie.

Pamiętać należy o tym, że do skolioz i kręgozmyków dochodzi najczęściej przy słabym lub niesymetrycznym umięśnieniu kręgosłupa.